O diamentach 4c

WSZYSTKO O DIAMENTACH 


Diament to najtwardszy minerał występujący w naturze. W skali Mohsa, określającej twardość minerałów, zajmuje najwyższe miejsce. Jego nazwa pochodzi z języka greckiego (ἀδάμας), co oznacza „niepokonany”, „niezniszczalny”.

W Egipcie wierzono, że noszenie pierścionków z diamentami sprawi, że żyła miłości prowadzić będzie z palców prosto do serca. Indiańskie plemiona uważały diamenty za talizman, który miał chronić przed nieszczęściem.

Cztery C

Kupując biżuterię z brylantami powinniśmy mieć świadomość dlaczego dwa kamienie identycznej wielkości mogą mieć różną cenę.

Aby dokonać fachowej oceny jakości oraz wartości kamieni, pod uwagę bierze się tzw. “cztery C” – parametry, których skrót pochodzi od pierwszych liter angielskich słów: carat (jednostka masy), colour (barwa), clarity (czystość) oraz cut (szlif). To właśnie od konfiguracji tych parametrów zależy ostateczna cena kamienia, a nie od masy, którą często przyjmuje się jako wyznacznik wartości.

Masa (Carat)

Karat to jednostka miary wagi kamieni szlachetnych. Termin ten pochodzi od nazwy rośliny Ceratonia siliqua L., której nasiona używane były jako jednostki masy.

Od 1913 roku masę brylantów podaje się w karatach metrycznych (ct), z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku. Jednemu karatowi odpowiada 200 mg, czyli 0,2 grama. Im większa jest masa kamienia, tym wyższa jest jego wartość.

Co ciekawe, kamień o masie 0,50 ct jest droższy niż dwa kamienie o masie 0,25 ct każdy, zakładając, że pozostałe parametry są stałe. Wynika to z faktu, że większe kamienie występują rzadziej i mają większą wartość niż mniejsze kamienie o identycznej masie. Jednostki określającej masę brylantów nie należy mylić z próbą złota, którą również podaje się w karatach.

masa-brylantow-w-karatach-zgodna-z-4c-geselle-jubiler

Barwa (Colour)

Barwa należy do najważniejszych cech jakościowych diamentów i określana jest przy użyciu specjalnej skali.

Idealny diament powinien być zupełnie bezbarwny – oznaczany jest wtedy literą D, jednak kamienie o tej barwie spotykane są dość rzadko. Im jest kamień bielszy, tym jego wartość jest wyższa. Brylanty o barwie H (biel) i czystości SI (małe inkluzje) przez wielu uznawane są za najlepsze, ze względu na proporcje koloru i jakości do ceny.

barwa-brylantow-w-alfabetycznej-skali-4c-geselle-jubiler

Czystość (Clarity)

Kolejną istotną cechą wpływającą na wartość i piękno kamieni jest ich czystość. Diamenty posiadają zarówno cechy wewnętrzne, zwane inkluzjami, jak również cechy zewnętrzne, tzw. skazy.

Duży wpływ na brylancję (efekt załamania światła) ma ich rozmieszczenie, wielkość, ilość i łatwość dostrzegania – im mniej inkluzji, tym cenniejszy jest brylant.

Do określenia klas czystości stosuje się następującą klasyfikację:

czystosc-brylantow-w-skali-4c-geselle-jubiler
LC(Loupe clean)
Lupowo czysty
VVS (Very, Very Small Inclusions)
Bardzo, bardzo małe wrostki
VS (Very Small Inclusions)
Bardzo małe wrostki
SI (Small Inclusions)
Małe wrostki, widoczne w powiększeniu, niewidoczne gołym okiem
P (Pique)
Wrostki widoczne gołym okiem

 

Szlif (Cut)

Barwa i czystość diamentów odnoszą się do cech wynikających z charakterystyki kamienia, natomiast biorąc pod uwagę szlif ocenia się rzemiosło szlifierza. Surowy, nieoszlifowany diament jest matowy, bez połysku. Dopiero dzięki odpowiedniej obróbce można podziwiać jego brylancję.

Zjawisko brylancji powstaje na skutek całkowitego wewnętrznego odbicia i rozszczepienia promieni świetlnych, jak również odbicia światła od zewnętrznych powierzchni (faset). Przy zbyt płytkim szlifie światło wydostaje się przez dolną część diamentu, przez co powierzchnia matowieje. Za głębokie cięcie powoduje zaś, że światło rozchodzi się na boki i diament staje się ciemny.

Oceniając poprawność wykonania szlifu analizuje się proporcje kamienia i wykończenie szlifu (w tym błędy symetrii i polerowania). Ocenia się je w skali: bardzo dobre, dobre, średnie i słabe.

W wyniku szlifowania diamentów można otrzymać różne kształty, m.in.:

ksztalty-diamentow-oprawianych-w-pierscionkach-geselle-jubiler

Najbardziej znany jest szlif brylantowy, uważany za szczyt osiągnięć w dziedzinie obróbki kamieni jubilerskich.
Pełny, klasyczny szlif brylantowy zawiera 56 faset i taflę. Kamień szlifowany w ten sposób, widziany w planie jest okrągły.